Leniwe słońce powoli wygl±dało zza horyzontu. Oto nadchodził kolejny letni dzień pełen wyczekiwania. Mała Elisabeth nie spała już od godziny, lecz siedziała przy swoim biurku i spogl±dała przez okno. "Czy to już dzi¶? Czy długo jeszcze będę czekać?" zapytała sam± siebie w duchu. Od momentu, gdy z Hogwartu wrócił Angus, jej starszy brat, dziewczynka każdego dnia wstawała wcze¶nie i wypatrywała nadlatuj±cej sowy. Te wszystkie wspaniałe opisy ogromnego zamku, lekcji magii oraz przygód, jakimi raczył sw± siostrzyczkę młodzieniec, sprawiły, że chęć rozpoczęcia edukacji magicznej wzrosła w niej dziesięciokrotnie.

Dziewczynka wstała i rozejrzała się po swoim pokoju. Było to małe, jasne pomieszczenie na poddaszu, posiadaj±ce jedynie niezbędne wyposażenie w postaci łóżka, biurka i komody, nad któr± wisiało niewielki lustro. Rodzina Elisabeth nie mogła sobie pozwolić na wiele, ale wszelki braki materialne wypełniały szczere uczucia miło¶ci, wzajemnego zaufania i szacunku. Podeszła do lustra i spojrzała w odbicie. Spogl±dała na ni± lekko zmęczona dziewczynka o dużych, niebieskich oczach i długich blond włosach.. Jej twarz miała delikatne rysy, a lekko zadarty nosek pokryty był piegami. Przetarła oczy, po czym ubrała się i cicho wyszła z pokoju. Przeszła korytarzem, zeszła po schodach w dół i skierowała swe kroki do salonu. Było to przytulne pomieszczenie z sof± naprzeciwko kominka i ¶cianami zastawionymi półkami pełnymi ksi±żek o pielęgnacji magicznych ro¶lin. Mama Elisabeth uwielbiała ogród. Spędzała w nim całe dnie dogl±daj±c i podlewaj±c coraz okazalsze skacz±ce muchomory. Nawet zwykłe piwonie pod opiek± pani Prewett zachwycały s±siadów do tego stopnia, że okoliczne czarownice przychodziły po porady wła¶nie do niej, a nie do wykwalifikowanej zielarki mieszkaj±cej trzy domy dalej.

Po¶ród ¶wiata ro¶lin spisanego na kartach, stały również egzemplarze starych podręczników. W¶ród nich był ten, który od zawsze przykuwał uwagę dziewczynki. Wielki, opasły tom o nazwie „Historia Hogwartu”. Stał na najwyższej półce tak, że nie mogła go dosięgn±ć. Tata obiecał, że dostanie go, gdy tylko otrzyma list ze szkoły.

- Znowu tu jeste¶? – usłyszała za sob± głos ojca, który wła¶nie zszedł na dół. Wci±ż miał na sobie piżamę, a w ręku trzymał ¶wieżo odebrany numer Proroka Codziennego, którego, jak co rano dostarczyła br±zowa sowa.

- Po prostu…

- Nie mogła¶ spać? Znowu? Skarbie… - pan Prewett podszedł do swojej córeczki i obj±ł j± ramieniem. – Wiem, jak bardzo czekasz na ten list. Jednak nie pozwól, by kiedykolwiek i jakiekolwiek papiery kształtowały Twoje życie.

- Ale przecież od tego zależy moja przyszło¶ć. Mama… - spojrzała w błękitne oczy mężczyzny, takie same, jak jej.

- Mama do wszystkiego podchodzi z wielk± powag±. Chwała jej za to, bo dzięki niej mamy porz±dek w domu, ale, na brodę Merlina, masz wakacje! Korzystaj z tego, bo gdy pójdziesz do szkoły… - posłał jej swój u¶miech. -… to będziesz musiała się podporz±dkować pewnym regułom.

- Nie przejmuj się, Słoneczko. – rzekł, wychodz±c z pokoju. – Wszystko przyjdzie w swoim czasie. Lepiej chodĽ mi pomóc przyrz±dzić ¶niadanie. Twoja mama nienajlepiej się czuje i na pewno sprawi jej to wielk± przyjemno¶ć, gdy zdejmiemy z niej troszkę obowi±zków.

Elisabeth jeszcze przez moment spogl±dała na drzwi, przez które przeszedł pan Prewett, po czym ruszyła za nim. Gdy tylko weszł do kuchni, spostrzegła, że ojciec stoi oparty o blat stołu kuchennego i u¶miecha się tajemniczo do niej. W ręku trzymał pożółkła kopertę z wielk± pieczęci±.

- Wygl±da na to, że się doczekała¶. – powiedział. Dziewczynka podbiegła i prawie wyrwała list z r±k swojego taty.

Sz. Pani

Elisabeth Jessica Prewett

Pokój na poddaszu

Guardian Alley 5

Ottery St. Catchpole

Devon

Głosił napis z tyłu koperty. Czym prędzej j± rozerwała, wyjęła kartkę i zaczęła czytać na głos.

HOGWART

SZKOŁA MAGII i CZARODZIEJSTWA

Dyrektor: ALBUS DUMBLEDORE

(Order Merlina Pierwszej Klasy, Wielki Czar., Gł. Mag, Najwyższa Szycha, Międzynarodowa Konfed. Czarodziejów)

Szanowna Pani Prewett,

Mamy przyjemno¶ć poinformowania Pani±, że została Pani przyjęta do Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Doł±czamy listę niezbędnych ksi±żek i wyposażenia.

Rok szkolny rozpoczyna się l wrze¶nia. Oczekujemy pańskiej sowy nie póĽniej niż 31 lipca. Z wyrazami szacunku,

Minerwa McGonagall,

zastępca dyrektora

Rado¶ć przepełniła j±, jak jeszcze nigdy dot±d.

- Gratulacje. – powiedział pan Prewett. Dziewczynka rzuciła się ojcu na szyję, po czym czym prędzej pobiegła podzielić się radosn± nowin± z mam± i bratem, którzy wła¶nie razem schodzili po schodach, by udać się do kuchni na wspólny posiłek.

Po tylu latach postanowiłam znowu wrócić do pisania opowiadania. Nie dla komentarzy - dla własnej chęci. Chcę sama stworzyć sobie obraz Hogwartu.

Postaram się, aby notka pojawiła się w miarę szybko, ale niczego nie obiecuję.

A¶ka